Бизга Муҳаммад ибн Башшор ва Абу Ҳишом ар-Рифоий ривоят қилдилар, улар дедилар: бизга Муоз ибн Ҳишом ривоят қилди, у отасидан, у Омир ал-Аҳвалдан, у Шаҳр ибн Ҳавшабдан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Жаннат аҳли баданида тук йўқ, соқолсиз (навқирон), кўзларига сурма тортилган ҳолдадир; ёшлиги тугамайди ва кийимлари эскирмайди,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир.»
Бизга Абу Курайб ривоят қилди, у деди: бизга Ришдин ибн Саъд ривоят қилди, у Амр ибн ал-Ҳорисдан, у Даррож Абус-Самҳдан, у Абул-Ҳайсамдан, у Абу Саиддан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан, Унинг (Аллаҳнинг): «Ва кўтарилган тўшаклар,» (Воқиа сураси, 34) сўзи ҳақида (ривоят қилдики), у: «Уларнинг баландлиги осмон билан ер орасидагидек — беш юз йиллик масофадир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ғарибдир; биз уни фақат Ришдин ибн Саъднинг ҳадиси орқалигина биламиз. Баъзи илм аҳли бу ҳадиснинг тафсирида: унинг маъноси тўшаклар даражалардадир, даражалар ораси эса осмон билан ер орасидагидек (узоқ)дир, деганлар.