حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي الْجُمُعَةَ حِينَ تَمِيلُ الشَّمْسُ .
Бизга Аҳмад ибн Манииъ ривоят қилди, (у деди): бизга Сурайж ибн ан-Нуъмон ривоят қилди, (у деди): бизга Фулайҳ ибн Сулаймон, Усмон ибн Абдурраҳмон ат-Таймийдан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қуёш оғганда (заволга юз тутганда) жумани ўқир эдилар.
Бизга Яҳё ибн Мусо ривоят қилди, у деди: бизга Абу Довуд ат-Таёлисий ривоят қилди, у деди: бизга Фулайҳ ибн Сулаймон ривоят қилди, у Усмон ибн Абдурраҳмон ат-Таймийдан, у Анасдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шунга ўхшашини (ривоят қилди). У (Термизий) деди: бу бобда Салама ибн ал-Акваъ, Жобир ва Зубайр ибн ал-Аввомдан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Анаснинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Бу кўпчилик илм аҳли иттифоқ қилган нарсадир: яъни жуманинг вақти, қуёш оғганда — пешин вақти кабидир. Бу Шофеъий, Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир. Уларнинг баъзилари қуёш оғишидан олдин ўқилган жума намози ҳам жоиз, деб ҳисоблашган. Аҳмад деди: ким уни қуёш оғишидан олдин ўқиса, унга қайта ўқиш (вожиб) деб кўрилмайди.