حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ يَعْقُوبَ الطَّالْقَانِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَأَنْ يَسْتَقْبِلُوا قِبْلَتَنَا وَيَأْكُلُوا ذَبِيحَتَنَا وَأَنْ يُصَلُّوا صَلاَتَنَا فَإِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ حُرِّمَتْ عَلَيْنَا دِمَاؤُهُمْ وَأَمْوَالُهُمْ إِلاَّ بِحَقِّهَا لَهُمْ مَا لِلْمُسْلِمِينَ وَعَلَيْهِمْ مَا عَلَى الْمُسْلِمِينَ " . وَفِي الْبَابِ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَقَدْ رَوَاهُ يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ نَحْوَ هَذَا .
Бизга Саид ибн Яъқуб ат-Толиқоний ривоят қилди, бизга Ибн ал-Муборак ривоят қилди, бизга Ҳумайд ат-Тавийл хабар берди, у Анас ибн Моликдан (ривоят қилди). У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мен одамлар «Ла илаҳа иллаллаҳ ва Муҳаммад Унинг бандаси ва элчисидир» деб гувоҳлик бергунча, қибламизга юзлангунча, биз сўйган (гўштни) егунча ва намозимиздек намоз ўқигунча улар билан жанг қилишга буюрилдим. Қачон улар шуни қилсалар, қонлари ва мол-мулклари бизга ҳаром бўлади, фақат (Исломнинг) ҳаққи билан (бўлса, бошқа гап). Мусулмонларга (тегишли) нарса уларга ҳам (тегишли), мусулмонларнинг зиммасидаги нарса уларнинг зиммасида ҳам (вожиб),» дедилар. Бу бобда Муоз ибн Жабал ва Абу Ҳурайрадан ҳам (ривоятлар бор). Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис бу йўлдан ҳасан саҳиҳ ғарибдир. Уни Яҳё ибн Айюб Ҳумайддан, у Анасдан шунга ўхшаш ривоят қилган.