حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ لَمَّا أَرَادَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَكْتُبَ إِلَى الْعَجَمِ قِيلَ لَهُ إِنَّ الْعَجَمَ لاَ يَقْبَلُونَ إِلاَّ كِتَابًا عَلَيْهِ خَاتَمٌ فَاصْطَنَعَ خَاتَمًا . قَالَ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى بَيَاضِهِ فِي كَفِّهِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Ишоқ ибн Мансур ривоят қилди, у деди: бизга Муоз ибн Ҳишом хабар берди, (у деди:) менга отам ривоят қилди, Қатодадан, у Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ажамларга (араб бўлмаганларга) хат ёзмоқчи бўлганларида, уларга: «Ажамлар фақат устида муҳр бўлган хатнигина қабул қиладилар,» дейилди. Шунда у зот бир узук (муҳр) ясаттирдилар. У (Анас) деди: мен ҳозир унинг (узукнинг) қўлларидаги оқлигига қараб тургандекман. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.