حَدَّثَنَا سُوَيْدٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي مِجْلَزٍ، أَنَّ رَجُلاً، قَعَدَ وَسْطَ حَلْقَةٍ فَقَالَ حُذَيْفَةُ مَلْعُونٌ عَلَى لِسَانِ مُحَمَّدٍ أَوْ لَعَنَ اللَّهُ عَلَى لِسَانِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم - مَنْ قَعَدَ وَسْطَ الْحَلْقَةِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَأَبُو مِجْلَزٍ اسْمُهُ لاَحِقُ بْنُ حُمَيْدٍ .
Бизга Сувайд ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ хабар берди, у деди: бизга Шуъба, Қатодадан, у Абу Мижлаздан (ривоят қилдики), бир киши давранинг ўртасига ўтирди. Шунда Ҳузайфа: «Давранинг ўртасига ўтирган киши Муҳаммаднинг тили билан лаънатланган,» — ёки: «Аллаҳ Муҳаммад (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг тили билан давранинг ўртасига ўтирганни лаънатлаган,» — деди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Абу Мижлазнинг исми Лоҳиқ ибн Ҳумайддир.