حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ هَارُونَ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَأْخُذُ مِنْ لِحْيَتِهِ مِنْ عَرْضِهَا وَطُولِهَا . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ . وَسَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَاعِيلَ يَقُولُ عُمَرُ بْنُ هَارُونَ مُقَارِبُ الْحَدِيثِ لاَ أَعْرِفُ لَهُ حَدِيثًا لَيْسَ إِسْنَادُهُ أَصْلاً أَوْ قَالَ يَنْفَرِدُ بِهِ إِلاَّ هَذَا الْحَدِيثَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَأْخُذُ مِنْ لِحْيَتِهِ مِنْ عَرْضِهَا وَطُولِهَا . لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ عُمَرَ بْنِ هَارُونَ وَرَأَيْتُهُ حَسَنَ الرَّأْىِ فِي عُمَرَ بْنِ هَارُونَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَسَمِعْتُ قُتَيْبَةَ يَقُولُ عُمَرُ بْنُ هَارُونَ كَانَ صَاحِبَ حَدِيثٍ وَكَانَ يَقُولُ الإِيمَانُ قَوْلٌ وَعَمَلٌ . قَالَ سَمِعْتُ قُتَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعُ بْنُ الْجَرَّاحِ، عَنْ رَجُلٍ، عَنْ ثَوْرِ بْنِ يَزِيدَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَصَبَ الْمَنْجَنِيقَ عَلَى أَهْلِ الطَّائِفِ . قَالَ قُتَيْبَةُ قُلْتُ لِوَكِيعٍ مَنْ هَذَا قَالَ صَاحِبُكُمْ عُمَرُ بْنُ هَارُونَ .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, у деди: бизга Умар ибн Ҳорун ривоят қилди, Усома ибн Зайддан, у Амр ибн Шуъайбдан, у отасидан, у бобосидан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) соқолларининг энидан ва бўйидан олар эдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ғарибдир. Мен Муҳаммад ибн Исмоилнинг (Бухорий) шундай деганини эшитдим: Умар ибн Ҳорун муқорибул-ҳадисдир (ҳадиси қабулга яқиндир); мен унинг исноди асли йўқ бирор ҳадисини билмайман, ёки у: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) соқолларининг энидан ва бўйидан олар эдилар» деган шу ҳадисдан бошқада якка қолмайди, деди. Буни Умар ибн Ҳоруннинг ҳадисидан бошқача билмаймиз; мен унинг Умар ибн Ҳорун ҳақида яхши фикрда эканини кўрдим. Абу Исо (Термизий) деди: мен Қутайбанинг шундай деганини эшитдим: Умар ибн Ҳорун ҳадис соҳиби эди ва у: «Имон — сўз ва амалдир,» дер эди. У деди: мен Қутайбанинг шундай деганини эшитдим: бизга Вакииъ ибн ал-Жарроҳ ривоят қилди, бир кишидан, у Савр ибн Язиддан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Тоиф аҳли устига манжаниқ (тошотар) ўрнатдилар. Қутайба деди: Вакииъга: «Бу ким?» дедим. У: «Сизнинг шерикларингиз Умар ибн Ҳорун,» деди.