باب مَا جَاءَ فِي إِعْفَاءِ اللِّحْيَةِ
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَحْفُوا الشَّوَارِبَ وَأَعْفُوا اللِّحَى " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ .
Бизга ал-Ҳасан ибн Али ал-Халлоқ ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн Нумайр ривоят қилди, Убайдуллаҳ ибн Умардан, у Нофедан, у Ибн Умардан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мўйловларни калта қирқинглар ва соқолларни қўйиб юборинглар (ўстиринглар),» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا مَعْنٌ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ نَافِعٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَنَا بِإِحْفَاءِ الشَّوَارِبِ وَإِعْفَاءِ اللِّحَى . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَأَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ هُوَ مَوْلَى ابْنِ عُمَرَ ثِقَةٌ وَعُمَرُ بْنُ نَافِعٍ ثِقَةٌ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ نَافِعٍ مَوْلَى ابْنِ عُمَرَ يُضَعَّفُ .
Бизга ал-Ансорий ривоят қилди, у деди: бизга Маън ривоят қилди, у деди: бизга Молик ривоят қилди, Абу Бакр ибн Нофедан, у отасидан, у Ибн Умардан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизни мўйловларни калта қирқиш ва соқолларни қўйиб юборишга буюрдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Абу Бакр ибн Нофе эса Ибн Умарнинг озод қилинган қули бўлиб, сиқадир (ишончли); Умар ибн Нофе ҳам сиқадир; Абдуллаҳ ибн Нофе — Ибн Умарнинг озод қилинган қули эса заиф саналади.