حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا حَفْصِ بْنَ عُمَرَ، يُحَدِّثُ عَنْ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَبْصَرَ رَجُلاً مُتَخَلِّقًا قَالَ " اذْهَبْ فَاغْسِلْهُ ثُمَّ اغْسِلْهُ ثُمَّ لاَ تَعُدْ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَقَدِ اخْتَلَفَ بَعْضُهُمْ فِي هَذَا الإِسْنَادِ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ . قَالَ عَلِيٌّ قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ مَنْ سَمِعَ مِنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ قَدِيمًا فَسَمَاعُهُ صَحِيحٌ وَسَمَاعُ شُعْبَةَ وَسُفْيَانَ مِنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ صَحِيحٌ إِلاَّ حَدِيثَيْنِ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ زَاذَانَ قَالَ شُعْبَةُ سَمِعْتُهُمَا مِنْهُ بِأَخَرَةٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى يُقَالُ إِنَّ عَطَاءَ بْنَ السَّائِبِ كَانَ فِي آخِرِ أَمْرِهِ قَدْ سَاءَ حِفْظُهُ . وَفِي الْبَابِ عَنْ عَمَّارٍ وَأَبِي مُوسَى وَأَنَسٍ وَأَبُو حَفْصٍ هُوَ أَبُو حَفْصِ بْنُ عُمَرَ .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, бизга Абу Довуд ат-Таёлисий ривоят қилди, Шуъбадан, у Ато ибн ас-Соибдан (ривоят қилдики), у деди: мен Абу Ҳафс ибн Умарнинг Яъло ибн Муррадан ривоят қилиб айтганини эшитдим: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (зафарон билан) бўянган бир кишини кўриб қолдилар ва: «Бор, уни юв, сўнг яна юв, сўнг (бундай) қайтарма (қайта қилма),» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир. Улардан баъзилари бу санадда Ато ибн ас-Соиб (ривояти) борасида ихтилоф қилганлар. Алий деди: Яҳё ибн Саъид деди: ким Ато ибн ас-Соибдан илгари (эски пайтда) эшитган бўлса, унинг самўи (эшитгани) саҳиҳдир; Шуъба ва Суфённинг Ато ибн ас-Соибдан эшитгани саҳиҳдир, фақат Ато ибн ас-Соибнинг Зозондан (ривоят қилган) икки ҳадисидан ташқари; Шуъба деди: мен уларни ундан кейинроқ (охирги пайтда) эшитганман. Абу Исо (Термизий) деди: айтишларича, Ато ибн ас-Соибнинг ҳофизаси (хотираси) умрининг охирида ёмонлашган экан. Бу бобда Аммор, Абу Мусо ва Анасдан ҳам (ҳадис ривоят қилинган). Абу Ҳафс эса — бу Абу Ҳафс ибн Умардир.