حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ الْحَنَفِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ عُثْمَانَ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى، قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ كَعْبٍ الْقُرَظِيَّ، يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ قَرَأَ حَرْفًا مِنْ كِتَابِ اللَّهِ فَلَهُ بِهِ حَسَنَةٌ وَالْحَسَنَةُ بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا لاَ أَقُولُ الم حَرْفٌ وَلَكِنْ أَلِفٌ حَرْفٌ وَلاَمٌ حَرْفٌ وَمِيمٌ حَرْفٌ " . وَيُرْوَى هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ وَرَوَاهُ أَبُو الأَحْوَصِ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ رَفَعَهُ بَعْضُهُمْ وَوَقَفَهُ بَعْضُهُمْ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . سَمِعْتُ قُتَيْبَةَ بْنَ سَعِيدٍ يَقُولُ بَلَغَنِي أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ كَعْبٍ الْقُرَظِيَّ وُلِدَ فِي حَيَاةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَمُحَمَّدُ بْنُ كَعْبٍ يُكْنَى أَبَا حَمْزَةَ
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Абу Бакр ал-Ҳанафий ривоят қилди, у деди: бизга аз-Заҳҳок ибн Усмон ривоят қилди, у Айюб ибн Мусодан (ривоят қилдики), у деди: мен Муҳаммад ибн Каъб ал-Қуразийни: «Мен Абдуллаҳ ибн Масъуд (розияллаҳу анҳу)ни: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким Аллаҳнинг Китобидан бир ҳарф ўқиса, унга шу сабабли бир ҳасана (савоб) бўлади, ҳасана эса ўзининг ўн баравари (қадарида)дир. Мен «Алиф Лом Мим» бир ҳарф демайман, балки Алиф бир ҳарф, Лом бир ҳарф ва Мим бир ҳарфдир,» дедилар, деганини эшитдим,» деганини эшитдим. Бу ҳадис Ибн Масъуддан бошқа йўл билан ҳам ривоят қилинади. Уни Абул-Аҳвас Ибн Масъуддан ривоят қилган; баъзилар уни (Набийга) марфуъ қилиб, баъзилар эса Ибн Масъудда тўхтатиб (мавқуф қилиб) ривоят қилганлар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис шу йўл (жиҳат)дан ҳасан саҳиҳ ғарибдир. Мен Қутайба ибн Саидни: «Менга Муҳаммад ибн Каъб ал-Қуразий Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳаётларида туғилгани етиб келди,» деганини эшитдим. Муҳаммад ибн Каъбнинг куняси Абу Ҳамзадир.