حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ كَيْسَانَ، حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ الأَشْجَعِيُّ، هُوَ كُوفِيٌّ اسْمُهُ سَلْمَانُ مَوْلَى عَزَّةَ الأَشْجَعِيَّةِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضى الله عنه قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِعَمِّهِ " قُلْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدْ لَكَ بِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . فَقَالَ لَوْلاَ أَنْ تُعَيِّرَنِي بِهَا قُرَيْشٌ أَنَّمَا يَحْمِلُهُ عَلَيْهِ الْجَزَعُ لأَقْرَرْتُ بِهَا عَيْنَكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ : (إنَّكَ لاَ تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ ) . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ يَزِيدَ بْنِ كَيْسَانَ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё ибн Саид Язид ибн Кайсондан ривоят қилди: менга Абу Ҳозим ал-Ашжаъий — у куфалик бўлиб, исми Салмон, ал-Ашжаъийя деган Аззанинг озод қилинган қули — Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) амакиларига: «Ло илаҳа иллаллаҳ, денг. Мен бунинг билан Қиёмат куни сиз учун гувоҳлик бераман,» дедилар. У: «Агар Қурайш мени бунинг билан: «Уни (бу сўзга) фақат ўлим қўрқуви олиб борди,» деб таъна қилмаганларида эди, албатта буни айтиб кўзингизни қувонтирардим,» деди. Шунда Аллаҳ (азиз ва жалла): «Албатта сен севган кишингни ҳидоят қила олмайсан, лекин Аллаҳ Хоҳлаган кишисини ҳидоят қилади,» (оятини) нозил қилди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир, биз уни фақат Язид ибн Кайсоннинг ривоятидангина биламиз.