حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الأَسْوَدِ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ نُوقِشَ الْحِسَابَ هَلَكَ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَقُولَُ : (فأمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ ) إِلَى قَوْلِهِ : ( خبِيرًا ) قَالَ " ذَلِكَ الْعَرْضُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الأَسْوَدِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ . حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبَانَ، وَغَيْرُ، وَاحِدٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ .
Бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, у деди: бизга Убайдуллаҳ ибн Мусо, Усмон ибн ал-Асваддан, у Ибн Абу Мулайкадан, у Оишадан ривоят қилди. У деди: мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деганларини эшитдим: «Ким ҳисоб-китобда суриштирилса (қаттиқ сўроқ қилинса), ҳалок бўлар.» Мен: «Эй Расулуллаҳ, Аллаҳ таоло: «Энди кимнинг китоби (номаи аъмоли) ўнг қўлига берилса...» — то «...(барча қилмишларидан) хабардордир» (Иншиқоқ сураси, 7-8; Исро сураси, 17) дегунига қадар (айтмадими?)» дедим. У: «У — (фақат) кўрсатиб ўтишдир,» дедилар. Абу Исо деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Бизга Сувайд ибн Наср ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн ал-Муборак, Усмон ибн ал-Асваддан шу иснод билан шунга ўхшашини хабар қилди. Бизга Муҳаммад ибн Абон ва бошқа бир нечалари ривоят қилди, улар дедилар: бизга Абдулваҳҳоб ас-Сақафий, Айюбдан, у Ибн Абу Мулайкадан, у Оишадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шунга ўхшашини ривоят қилди.