حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي بَكْرٍ، عَنِ الْجَرَّاحِ بْنِ الضَّحَّاكِ الْكِنْدِيِّ، عَنْ أَبِي شَيْبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُكَيْمٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ، قَالَ عَلَّمَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " قُلِ اللَّهُمَّ اجْعَلْ سَرِيرَتِي خَيْرًا مِنْ عَلاَنِيَتِي وَاجْعَلْ عَلاَنِيَتِي صَالِحَةً اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ صَالِحِ مَا تُؤْتِي النَّاسَ مِنَ الْمَالِ وَالأَهْلِ وَالْوَلَدِ غَيْرِ الضَّالِّ وَلاَ الْمُضِلِّ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَلَيْسَ إِسْنَادُهُ بِالْقَوِيِّ .
Бизга Муҳаммад ибн Ҳумайд ривоят қилди, бизга Али ибн Абу Бакр ривоят қилди, у ал-Жарроҳ ибн аз-Заҳҳок ал-Киндийдан, у Абу Шайбадан, у Абдуллаҳ ибн Укаймдан, у Умар ибн ал-Хаттоб (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилди). У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга (шуни) ўргатиб дедилар: «Айт: Эй Аллаҳ, менинг сиримни ошкоримдан кўра яхшироқ қил ва ошкоримни солиҳ қил. Эй Аллаҳ, мен Сендан одамларга ато қиладиган мол, аҳл ва фарзанддан энг солиҳини, йўлдан озмаганини ва йўлдан оздирмаганини сўрайман.» (Термизий) деди: Бу ғариб ҳадис бўлиб, уни фақат шу йўл орқалигина биламиз ва унинг исноди қавий эмас.