حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ، حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَالِمٍ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ، قَالَ قَالَ لِي يَا مُحَمَّدُ إِذَا اشْتَكَيْتَ فَضَعْ يَدَكَ حَيْثُ تَشْتَكِي وَقُلْ بِسْمِ اللَّهِ أَعُوذُ بِعِزَّةِ اللَّهِ وَقُدْرَتِهِ مِنْ شَرِّ مَا أَجِدُ مِنْ وَجَعِي هَذَا ثُمَّ ارْفَعْ يَدَكَ ثُمَّ أَعِدْ ذَلِكَ وِتْرًا فَإِنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ حَدَّثَنِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَدَّثَهُ بِذَلِكَ . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَمُحَمَّدُ بْنُ سَالِمٍ هَذَا شَيْخٌ بَصْرِيٌّ .
Бизга Абдулворис ибн Абдуссамад ривоят қилди, менга отам ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Солим ривоят қилди, бизга Собит ал-Буноний ривоят қилиб деди: Менга (Анас): «Эй Муҳаммад, оғриғинг тутса, қўлингни оғриган жойингга қўй ва: Бисмиллаҳ, мен шу оғриғимда топаётган нарсанинг ёмонлигидан Аллаҳнинг иззати ва қудрати билан паноҳ тилайман, деб айт, сўнг қўлингни кўтар, сўнг буни тоқ (маротаба) такрорла,» деди. Зеро Анас ибн Молик менга шуни ривоят қилиб айтдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга буни (шундай) ривоят қилиб берган эдилар. (Термизий) деди: Бу шу йўлдан ҳасан ғариб ҳадисдир ва бу Муҳаммад ибн Солим басралик шайхдир.