حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رضى اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا قَامَ أَحَدُكُمْ عَنْ فِرَاشِهِ ثُمَّ رَجَعَ إِلَيْهِ فَلْيَنْفُضْهُ بِصَنِفَةِ إِزَارِهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فَإِنَّهُ لاَ يَدْرِي مَا خَلَفَهُ عَلَيْهِ بَعْدَهُ فَإِذَا اضْطَجَعَ فَلْيَقُلْ بِاسْمِكَ رَبِّي وَضَعْتُ جَنْبِي وَبِكَ أَرْفَعُهُ فَإِنْ أَمْسَكْتَ نَفْسِي فَارْحَمْهَا وَإِنْ أَرْسَلْتَهَا فَاحْفَظْهَا بِمَا تَحْفَظُ بِهِ عِبَادَكَ الصَّالِحِينَ . فَإِذَا اسْتَيْقَظَ فَلْيَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي عَافَانِي فِي جَسَدِي وَرَدَّ عَلَىَّ رُوحِي وَأَذِنَ لِي بِذِكْرِهِ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ جَابِرٍ وَعَائِشَةَ . قَالَ حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَرَوَى بَعْضُهُمْ هَذَا الْحَدِيثَ وَقَالَ فَلْيَنْفُضْهُ بِدَاخِلَةِ إِزَارِهِ .
Бизга Ибн Абу Умар ал-Маккий ривоят қилди, у деди: бизга Суфён, Ибн Ажлондан, у Саид ал-Мақбурийдан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сиздан бирингиз тўшагидан турса, сўнг унга қайтса, изорининг (белбоғининг) чети билан уни уч марта қоқсин, чунки у ўзидан кейин унга нима қолганини билмайди. Ётганида айтсин: ‹Бисмика Рабби вадаъту жанби ва бика арфаъуҳу, фаъин амсакта нафси фарҳамҳа, ва ин арсалтаҳа фаҳфазҳа бима таҳфазу биҳи ибадакас-солиҳин (Сенинг номинг билан, эй Раббим, ёнимни қўйдим ва Сенинг (номинг) билан уни кўтараман; агар жонимни ушлаб қолсанг, унга раҳм қил, агар уни қўйиб юборсанг, солиҳ бандаларингни асраётган нарсанг билан уни асра).› Уйғонганида айтсин: ‹Алҳамду лиллаҳиллази афани фи жасади ва радда алайя руҳи ва азина ли бизикриҳи (Танамга офият берган, жонимни менга қайтарган ва мени Ўзини зикр қилишга изн берган Аллаҳга ҳамд бўлсин).›» (Термизий) деди: бу бобда Жобир ва Оишадан (ҳам ривоятлар) бор. (Термизий) деди: Абу Ҳурайра ҳадиси ҳасан ҳадисдир. Баъзилари бу ҳадисни ривоят қилиб: «изорининг ички томони билан уни қоқсин,» деди.