حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي الْعَلاَءِ بْنِ الشِّخِّيرِ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ بَنِي حَنْظَلَةَ قَالَ صَحِبْتُ شَدَّادَ بْنَ أَوْسٍ رضى الله عنه فِي سَفَرٍ فَقَالَ أَلاَ أُعَلِّمُكَ مَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُعَلِّمُنَا أَنْ نَقُولَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الثَّبَاتَ فِي الأَمْرِ وَأَسْأَلُكَ عَزِيمَةَ الرُّشْدِ وَأَسْأَلُكَ شُكْرَ نِعْمَتِكَ وَحُسْنَ عِبَادَتِكَ وَأَسْأَلُكَ لِسَانًا صَادِقًا وَقَلْبًا سَلِيمًا وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا تَعْلَمُ وَأَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا تَعْلَمُ وَأَسْتَغْفِرُكَ مِمَّا تَعْلَمُ إِنَّكَ أَنْتَ عَلاَّمُ الْغُيُوبِ . قَالَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَأْخُذُ مَضْجَعَهُ يَقْرَأُ سُورَةً مِنْ كِتَابِ اللَّهِ إِلاَّ وَكَّلَ اللَّهُ بِهِ مَلَكًا فَلاَ يَقْرَبُهُ شَيْءٌ يُؤْذِيهِ حَتَّى يَهُبَّ مَتَى هَبَّ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ إِنَّمَا نَعْرِفُهُ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَالْجُرَيْرِيُّ هُوَ سَعِيدُ بْنُ إِيَاسٍ أَبُو مَسْعُودٍ الْجُرَيْرِيُّ وَأَبُو الْعَلاَءِ اسْمُهُ يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الشِّخِّيرِ .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, бизга Абу Аҳмад аз-Зубайрий ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у ал-Журайрийдан, у Абул-Ало ибн аш-Шиххирдан, у Бану Ҳанзаладан бўлган бир кишидан (ривоят қилдики), у деди: мен сафарда Шаддод ибн Авс (розияллаҳу анҳу)га ҳамроҳ бўлдим. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга айтишни ўргатган нарсани сизга ўргатмайми? «Аллаҳим, Сендан ишда саботни сўрайман, ва Сендан тўғри йўлда қатъиятни сўрайман, ва Сендан неъматингга шукр қилишни ва Сенга гўзал ибодат қилишни сўрайман, ва Сендан рост тилни ва соғлом қалбни сўрайман, ва Сен биладиган нарсаларнинг ёмонлигидан Сенга паноҳ тилайман, ва Сендан Сен биладиган нарсаларнинг яхшилигини сўрайман, ва Сен биладиган (гуноҳларим)дан Сенга истиғфор айтаман, албатта Сен ғийбларни Билгувчисан.» У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Қайси бир мусулмон ўринга ётиб, Аллаҳнинг китобидан бир сурани ўқиса, Аллаҳ унга бир малоика вакил қилади, шу сабабли унга озор берадиган ҳеч нарса яқинлаша олмайди, қачон уйғонса, уйғонгунига қадар,» дер эдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадисни биз фақат шу йўл билан биламиз. Ал-Журайрий — у Саъид ибн Иёс Абу Масъуд ал-Журайрийдир, Абул-Алонинг исми эса Язид ибн Абдуллаҳ ибн аш-Шиххирдир.