حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْكِنْدِيُّ الْكُوفِيُّ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ، أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رضى الله عنه أَنَّ رَجُلاً، قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أُسَافِرَ فَأَوْصِنِي . قَالَ " عَلَيْكَ بِتَقْوَى اللَّهِ وَالتَّكْبِيرِ عَلَى كُلِّ شَرَفٍ " . فَلَمَّا أَنْ وَلَّى الرَّجُلُ قَالَ " اللَّهُمَّ اطْوِ لَهُ الأَرْضَ وَهَوِّنْ عَلَيْهِ السَّفَرَ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ .
Бизга Мусо ибн Абдурраҳмон ал-Киндий ал-Куфий ривоят қилди, у деди: бизга Зайд ибн Ҳубоб ривоят қилди, у деди: менга Усома ибн Зайд Саид ал-Мақбурийдан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан хабар берди-ки, бир киши: «Эй Расулуллаҳ, мен сафар қилмоқчиман, менга васият қилинг,» деди. У: «Сенга Аллаҳдан қўрқишни (тақвони) ва ҳар бир баланд жойда такбир айтишни тавсия қиламан,» дедилар. У киши ортга қайтиб кетганида: «Аллаҳим, унга ерни йиғиб (яқинлаштириб) қўй ва сафарни унга осон қил,» дедилар. (Абу Исо) деди: бу ҳадис ҳасандир.