حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ قَيْسٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُسْرٍ، رضى الله عنه أَنَّ رَجُلاً، قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ شَرَائِعَ الإِسْلاَمِ قَدْ كَثُرَتْ عَلَىَّ فَأَخْبِرْنِي بِشَيْءٍ أَتَشَبَّثُ بِهِ . قَالَ " لاَ يَزَالُ لِسَانُكَ رَطْبًا مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Бизга Абу Курайб ривоят қилди, у деди: бизга Зайд ибн Ҳубоб ривоят қилди, Муовия ибн Солиҳдан, у Амр ибн Қайсдан, у Абдуллаҳ ибн Буср (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), бир киши: «Эй Расулуллаҳ, Исломнинг шариатлари (амаллари) менга кўпайиб кетди, менга ўзим маҳкам ёпишадиган бир нарсани айтиб беринг,» деди. У: «Тилинг Аллаҳнинг зикридан нам (банд) бўлиб турсин,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис шу йўлдан ҳасан ғарибдир.