حَدَّثَنَا ��ُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ أَرْطَاةَ، عَنْ أَبِي مَطَرٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا سَمِعَ صَوْتَ الرَّعْدِ وَالصَّوَاعِقِ قَالَ " اللَّهُمَّ لاَ تَقْتُلْنَا بِغَضَبِكَ وَلاَ تُهْلِكْنَا بِعَذَابِكَ وَعَافِنَا قَبْلَ ذَلِكَ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга Абдулвоҳид ибн Зиёд ривоят қилди, у ал-Ҳажжож ибн Артотдан, у Абу Матардан, у Солим ибн Абдуллаҳ ибн Умардан, у отасидан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) момақалдироқ ва чақмоқ овозини эшитганларида: «Аллаҳим, бизни ғазабинг билан ўлдирма, азобинг билан ҳалок қилма ва ундан олдин бизни офиятда (соғ-саломат) қил,» дер эдилар. (Абу Исо) деди: бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат шу йўлдан биламиз.