حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ مُضَرَ، عَنِ ابْنِ الْهَادِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خَبَّابٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا رَأَى أَحَدُكُمُ الرُّؤْيَا يُحِبُّهَا فَإِنَّمَا هِيَ مِنَ اللَّهِ فَلْيَحْمَدِ اللَّهَ عَلَيْهَا وَلْيُحَدِّثْ بِمَا رَأَى وَإِذَا رَأَى غَيْرَ ذَلِكَ مِمَّا يَكْرَهُ فَإِنَّمَا هِيَ مِنَ الشَّيْطَانِ فَلْيَسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنْ شَرِّهَا وَلاَ يَذْكُرْهَا لأَحَدٍ فَإِنَّهَا لاَ تَضُرُّهُ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ . قَالَ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَابْنُ الْهَادِ اسْمُهُ يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُسَامَةَ بْنِ الْهَادِ الْمَدَنِيُّ وَهُوَ ثِقَةٌ رَوَى عَنْهُ مَالِكٌ وَالنَّاسُ .
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, у деди: бизга Бакр ибн Музар ривоят қилди, у Ибнул-Ҳоддан, у Абдуллаҳ ибн Хаббобдан, у Абу Саид ал-Худрийдан (ривоят қилдики), у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни шундай деяётганларини эшитди: «Бирортангиз ўзи ёқтирадиган туш кўрса, у фақат Аллаҳдан (бўлади), бас, у унинг учун Аллаҳга ҳамд айтсин ва кўрган нарсасини (гапириб) сўзласин. Бундан бошқа ўзи ёмон кўрадиган нарсани кўрса, у фақат шайтондан (бўлади), бас, у унинг ёмонлигидан Аллаҳдан паноҳ тиласин ва уни ҳеч кимга айтмасин, чунки у (туш) унга зарар етказмайди.» (Абу Исо) деди: бу бобда Абу Қатодадан (ҳам ривоят) бор. (Абу Исо) деди: бу ҳадис бу йўл жиҳатидан ҳасан саҳиҳ ғарибдир. Ибнул-Ҳоднинг исми Язид ибн Абдуллаҳ ибн Усома ибнул-Ҳод ал-Маданий бўлиб, у сиқа (ишончли)дир; ундан Молик ва (бошқа) кишилар ривоят қилганлар.