حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ الْخَطْمِيِّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ الْقُرَظِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ الْخَطْمِيِّ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ فِي دُعَائِهِ " اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي حُبَّكَ وَحُبَّ مَنْ يَنْفَعُنِي حُبُّهُ عِنْدَكَ اللَّهُمَّ مَا رَزَقْتَنِي مِمَّا أُحِبُّ فَاجْعَلْهُ قُوَّةً لِي فِيمَا تُحِبُّ اللَّهُمَّ وَمَا زَوَيْتَ عَنِّي مِمَّا أُحِبُّ فَاجْعَلْهُ لِي فَرَاغًا فِيمَا تُحِبُّ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَأَبُو جَعْفَرٍ الْخَطْمِيُّ اسْمُهُ عُمَيْرُ بْنُ يَزِيدَ بْنِ خُمَاشَةَ .
Бизга Суфён ибн Вакииъ ривоят қилди, бизга Ибн Абу Адий, Ҳаммод ибн Саламадан, у Абу Жаъфар ал-Хатмийдан, у Муҳаммад ибн Каъб ал-Қуразийдан, у Абдуллаҳ ибн Язид ал-Хатмий ал-Ансорийдан, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилдики, у дуоларида шундай дердилар: «Аллаҳим, менга Сенинг муҳаббатингни ва муҳаббати Сенинг ҳузурингда менга наф берадиган кишининг муҳаббатини ато эт. Аллаҳим, мен севадиган нарсалардан менга ризқ қилган нарсангни, Сен севадиган нарсада мен учун қувват қил. Аллаҳим, мен севадиган нарсалардан мендан тортиб олган нарсангни, Сен севадиган нарса учун мен учун (вақт) бўшлиғи қил.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Абу Жаъфар ал-Хатмийнинг исми Умайр ибн Язид ибн Хумошадир.