حَدَّثَنَا الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا مَعْنٌ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، أَنَّ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ نَائِمَةً إِلَى جَنْبِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَفَقَدْتُهُ مِنَ اللَّيْلِ فَلَمَسْتُهُ فَوَقَعَتْ يَدِي عَلَى قَدَمَيْهِ وَهُوَ سَاجِدٌ وَهُوَ يَقُولُ " أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ لاَ أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ قَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ عَائِشَةَ . حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ . وَزَادَ فِيهِ " وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ لاَ أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ " .
Бизга ал-Ансорий ривоят қилди, бизга Маън, бизга Молик, Яҳё ибн Саиддан, у Муҳаммад ибн Иброҳим ат-Таймийдан ривоят қилдики, Оиша (розияллаҳу анҳо) деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ёнларида ухлаб ётган эдим. Кечаси у кишини топа олмай қолдим. Пайпаслаб излаганимда, қўлим у кишининг икки оёғига тегди — у саждада эдилар ва шундай дердилар: «Ғазабингдан ризолигингга, жазойингдан авф этишингга паноҳ тилайман. Сенга (лойиқ) мақтовни санаб адоғига етказа олмайман. Сен Ўзингни қандай мақтаган бўлсанг, шундайсан.» У (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир, Оишадан бошқа йўл билан ҳам ривоят қилинган. Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга ал-Лайс, Яҳё ибн Саиддан, шу иснод билан шунга ўхшаш (ривоят қилди). Ва унда: «Сендан Сенга (Ўзингга) паноҳ тилайман, Сенга (лойиқ) мақтовни санаб адоғига етказа олмайман,» деган (сўзни) зиёда қилди.