باب مَا جَاءَ فِي الْقَوْمِ يَجْلِسُونَ فَيَذْكُرُونَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ مَا لَهُمْ مِنَ الْفَضْلِ .
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الأَغَرِّ أَبِي مُسْلِمٍ، أَنَّهُ شَهِدَ عَلَى أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّهُمَا شَهِدَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " مَا مِنْ قَوْمٍ يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلاَّ حَفَّتْ بِهِمُ الْمَلاَئِكَةُ وَغَشِيَتْهُمُ الرَّحْمَةُ وَنَزَلَتْ عَلَيْهِمُ السَّكِينَةُ وَذَكَرَهُمُ اللَّهُ فِيمَنْ عِنْدَهُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ يَعْقُوبَ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الأَغَرَّ أَبَا مُسْلِمٍ، قَالَ أَشْهَدُ عَلَى أَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ رضى الله عنهما أَنَّهُمَا شَهِدَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ مِثْلَهُ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Абдурраҳмон ибн Маҳдий ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, Абу Ишоқдан, у ал-Ағарр Абу Муслимдан (ривоят қилдики), у Абу Ҳурайра ва Абу Саид ал-Худрийга гувоҳлик берди: улар иккиси Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га гувоҳлик бериб (айтдиларки), у: «Қайси бир қавм Аллаҳни зикр қилса, албатта малоикалар уларни ўраб олади, раҳмат уларни қоплайди, устларига сакина (осойишталик) нозил бўлади ва Аллаҳ уларни Ўз ҳузуридагилар орасида зикр қилади,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Бизга Юсуф ибн Яъқуб ривоят қилди, у деди: бизга Ҳафс ибн Умар ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, Абу Ишоқдан, у деди: мен ал-Ағарр Абу Муслимдан эшитдим, у деди: мен Абу Саид ва Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳумо)га гувоҳлик бераманки, улар иккиси Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га гувоҳлик бердилар, дея шунга ўхшашини зикр қилди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مَرْحُومُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ الْعَطَّارُ، حَدَّثَنَا أَبُو نَعَامَةَ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ خَرَجَ مُعَاوِيَةُ إِلَى الْمَسْجِدِ فَقَالَ مَا يُجْلِسُكُمْ قَالُوا جَلَسْنَا نَذْكُرُ اللَّهَ قَالَ آللَّهِ مَا أَجْلَسَكُمْ إِلاَّ ذَاكَ قَالُوا وَاللَّهِ مَا أَجْلَسَنَا إِلاَّ ذَاكَ . قَالَ أَمَا إِنِّي مَا أَسْتَحْلِفُكُمْ تُهْمَةً لَكُمْ وَمَا كَانَ أَحَدٌ بِمَنْزِلَتِي مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَقَلَّ حَدِيثًا عَنْهُ مِنِّي إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ عَلَى حَلْقَةٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ " مَا يُجْلِسُكُمْ " . قَالُوا جَلَسْنَا نَذْكُرُ اللَّهَ وَنَحْمَدُهُ لِمَا هَدَانَا لِلإِسْلاَمِ وَمَنَّ عَلَيْنَا بِهِ . فَقَالَ " آللَّهِ مَا أَجْلَسَكُمْ إِلاَّ ذَاكَ " . قَالُوا آللَّهِ مَا أَجْلَسَنَا إِلاَّ ذَاكَ . قَالَ " أَمَا إِنِّي لَمْ أَسْتَحْلِفْكُمْ لِتُهْمَةٍ لَكُمْ إِنَّهُ أَتَانِي جِبْرِيلُ فَأَخْبَرَنِي أَنَّ اللَّهَ يُبَاهِي بِكُمُ الْمَلاَئِكَةَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَأَبُو نَعَامَةَ السَّعْدِيُّ اسْمُهُ عَمْرُو بْنُ عِيسَى وَأَبُو عُثْمَانَ النَّهْدِيُّ اسْمُهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَلٍّ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Марҳум ибн Абдулазиз ал-Аттор ривоят қилди, у деди: бизга Абу Наома ривоят қилди, Абу Усмон ан-Наҳдийдан, у Абу Саид ал-Худрийдан (ривоят қилдики), у деди: Муовия масжидга чиқиб: «Сизларни нима ўтқазиб қўйди?» деди. Улар: «Аллаҳни зикр қилгани ўтирдик,» дедилар. У: «Аллаҳга қасамки, сизларни фақат шу ўтқазиб қўйдими?» деди. Улар: «Аллаҳга қасамки, бизларни фақат шу ўтқазиб қўйди,» дедилар. У: «Мен сизларни бирор гумон қилганим учун қасам ичираётганим йўқ. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузуридаги мен каби мавқедаги ҳеч ким ундан мендан камроқ ҳадис айтмагандир. Албатта, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ашобларининг бир ҳалқасига чиқиб: «Сизларни нима ўтқазиб қўйди?» дедилар. Улар: «Аллаҳни зикр қилгани ва бизни Исломга ҳидоят қилгани ҳамда у билан бизга неъмат ато этгани учун Унга ҳамд айтгани ўтирдик,» дедилар. Шунда у: «Аллаҳга қасамки, сизларни фақат шу ўтқазиб қўйдими?» дедилар. Улар: «Аллаҳга қасамки, бизларни фақат шу ўтқазиб қўйди,» дедилар. У: «Мен сизларни бирор гумон қилганим учун қасам ичирмадим. Албатта, олдимга Жибрил келди ва менга Аллаҳ сизларни малоикаларга фахр қилаётганини хабар берди,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир, биз уни фақат шу йўлдан биламиз. Абу Наомат ас-Саъдийнинг исми Амр ибн Исо, Абу Усмон ан-Наҳдийнинг исми эса Абдурраҳмон ибн Муллдир.