حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ عُمَرَ بْنِ أَبِي الْوَزِيرِ، حَدَّثَنَا زَنْفَلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا أَرَادَ أَمْرًا قَالَ " اللَّهُمَّ خِرْ لِي وَاخْتَرْ لِي " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ زَنْفَلٍ . وَهُوَ ضَعِيفٌ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ وَيُقَالُ لَهُ زَنْفَلٌ الْعَرَفِيُّ وَكَانَ سَكَنَ عَرَفَاتٍ وَتَفَرَّدَ بِهَذَا الْحَدِيثِ وَلاَ يُتَابَعُ عَلَيْهِ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Иброҳим ибн Умар ибн Абул-Вазир, бизга Занфал ибн Абдуллаҳ Абу Абдуллаҳ, Ибн Абу Мулайкадан, у Оишадан, у Абу Бакр ас-Сиддиқдан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир ишни қилмоқчи бўлганларида: «Аллаҳумма хир лий вахтар лий (Эй Аллаҳ, мен учун яхшиликни қил ва мен учун (яхшисини) ихтиёр эт),» дер эдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ғарибдир, уни фақат Занфалнинг ҳадисидан биламиз, холос. У ҳадис аҳли наздида заифдир, унга Занфал ал-Арафий дейилади, у Арафотда яшаган эди ва бу ҳадисни ёлғиз ўзи ривоят қилган бўлиб, унга (бошқа) эргашилмайди.