حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ الْمُؤَدِّبُ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ ثَابِتٍ، حَدَّثَنِي قَيْسُ بْنُ الرَّبِيعِ، وَكَانَ، مِنْ بَنِي أَسَدٍ عَنِ الأَغَرِّ بْنِ الصَّبَّاحِ، عَنْ خَلِيفَةَ بْنِ حُصَيْنٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، قَالَ أَكْثَرُ مَا دَعَا بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَشِيَّةَ عَرَفَةَ فِي الْمَوْقِفِ " اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ كَالَّذِي تَقُولُ وَخَيْرًا مِمَّا نَقُولُ اللَّهُمَّ لَكَ صَلاَتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَاىَ وَمَمَاتِي وَإِلَيْكَ مَآبِي وَلَكَ رَبِّ تُرَاثِي اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَوَسْوَسَةِ الصَّدْرِ وَشَتَاتِ الأَمْرِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا تَجِيءُ بِهِ الرِّيحُ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَلَيْسَ إِسْنَادُهُ بِالْقَوِيِّ .
Бизга Муҳаммад ибн Ҳотим ал-Муаддиб ривоят қилди, бизга Али ибн Собит, менга Қайс ибн ар-Рабииъ — у Бану Асаддан эди — ал-Ағарр ибн ас-Саббоҳдан, у Халифа ибн Ҳусайндан, у Али ибн Абу Толибдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Арафа кечаси (Арафотда) турган жойда энг кўп шу дуо билан дуо қилар эдилар: «Аллаҳумма лакал-ҳамду каллазий тақулу ва хайран мимма нақулу, Аллаҳумма лака салатий ва нусукий ва маҳяя ва маматий, ва илайка маабий, ва лака, Робби, туросий. Аллаҳумма инний аъузу бика мин азабил-қабри ва васвасатис-садри ва шатотил-амри. Аллаҳумма инний аъузу бика мин шарри ма тажиу биҳир-риҳ (Эй Аллаҳ, ҳамд Сенгадир, Ўзинг айтганингдек ва биз айтганимиздан ҳам яхшироқдир. Эй Аллаҳ, намозим, қурбонлигим, ҳаётим ва ўлимим Сенгадир, қайтишим Сенга, эй Роббим, меросим Сенга (қарашлидир). Эй Аллаҳ, қабр азобидан, кўкрак васвасасидан ва ишнинг тўзғин бўлишидан Сенга сиғинаман. Эй Аллаҳ, шамол олиб келадиган нарсанинг ёмонлигидан Сенга сиғинаман),» дедилар. У (Термизий) деди: бу ҳадис шу йўлдан ғарибдир ва исноди кучли эмас.