Расулуллаҳни кўрган ва суҳбатдош бўлганлар фазилати

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبِ بْنِ عَرَبِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ كَثِيرٍ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ طَلْحَةَ بْنَ خِرَاشٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ "‏ لاَ تَمَسُّ النَّارُ مُسْلِمًا رَآنِي أَوْ رَأَى مَنْ رَآنِي ‏"‏ ‏.‏ قَالَ طَلْحَةُ فَقَدْ رَأَيْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ‏.‏ وَقَالَ مُوسَى وَقَدْ رَأَيْتُ طَلْحَةَ ‏.‏ قَالَ يَحْيَى وَقَالَ لِي مُوسَى وَقَدْ رَأَيْتَنِي وَنَحْنُ نَرْجُو اللَّهَ ‏. هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ مُوسَى بْنِ إِبْرَاهِيمَ الأَنْصَارِيِّ ‏.‏ وَرَوَى عَلِيُّ بْنُ الْمَدِينِيِّ وَغَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْحَدِيثِ عَنْ مُوسَى هَذَا الْحَدِيثَ ‏.‏

Бизга Яҳё ибн Ҳабиб ибн Арабий ривоят қилди, у деди: бизга Мусо ибн Иброҳим ибн Касир ал-Ансорий ривоят қилди, у деди: мен Талҳа ибн Хирошнинг шундай деганини эшитдим: Жобир ибн Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳумо)нинг шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деганларини эшитдим: «Мени кўрган ёки мени кўрган кишини кўрган мусулмонга дўзах ўти тегмайди.» Талҳа деди: мен Жобир ибн Абдуллаҳни кўрдим. Мусо деди: мен Талҳани кўрдим. Яҳё деди: Мусо менга: «Сен ҳам мени кўрдинг,» деди, биз эса Аллаҳдан (раҳмат) умид қиламиз. Бу ҳадис ҳасан ғарибдир, биз уни фақат Мусо ибн Иброҳим ал-Ансорийнинг ҳадисидан биламиз. Бу ҳадисни Али ибнул-Мадиний ва ҳадис аҳлидан бошқа кўплари Мусодан ривоят қилишган.

حَدَّثَنِي هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبِيدَةَ، هُوَ السَّلْمَانِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ خَيْرُ النَّاسِ قَرْنِي ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ يَأْتِي قَوْمٌ مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ تَسْبِقُ أَيْمَانُهُمْ شَهَادَاتِهِمْ أَوْ شَهَادَاتُهُمْ أَيْمَانَهُمْ ‏"‏ ‏.‏ وَفِي الْبَابِ عَنْ عُمَرَ وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ وَبُرَيْدَةَ ‏.‏ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏

Менга Ҳаннод ривоят қилди, бизга Абу Муовия, ал-Аъмашдан, у Иброҳимдан, у Абийда — у ас-Салмонийдир — у Абдуллаҳ ибн Масъуд (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Одамларнинг энг яхшиси менинг авлодимдир, сўнг уларга эргашганлар, сўнг уларга эргашганлар. Сўнгра шундан кейин шундай қавм келадики, уларнинг қасамлари гувоҳликларидан олдинга ўтиб кетади ёки гувоҳликлари қасамларидан олдинга ўтиб кетади,» дедилар. Бу бобда Умар, Имрон ибн Ҳусайн ва Буройдадан ҳам (ривоят) бор. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.