حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَاصِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ زِرَّ بْنَ حُبَيْشٍ، يُحَدِّثُ عَنْ أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ لَهُ " إِنَّ اللَّهَ أَمَرَنِي أَنْ أَقْرَأَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ " . فَقَرَأَ عَلَيْهِ : ( لمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا ) وَفِيهَا " إِنَّ ذَاتَ الدِّينِ عِنْدَ اللَّهِ الْحَنِيفِيَّةُ الْمُسْلِمَةُ لاَ الْيَهُودِيَّةُ وَلاَ النَّصْرَانِيَّةُ وَلاَ الْمَجُوسِيَّةُ مَنْ يَعْمَلْ خَيْرًا فَلَنْ يُكْفَرَهُ " . وَقَرَأَ عَلَيْهِ " لَوْ أَنَّ لاِبْنِ آدَمَ وَادِيًا مِنْ مَالٍ لاَبْتَغَى إِلَيْهِ ثَانِيًا وَلَوْ كَانَ لَهُ ثَانِيًا لاَبْتَغَى إِلَيْهِ ثَالِثًا وَلاَ يَمْلأُ جَوْفَ ابْنِ آدَمَ إِلاَّ التُّرَابُ وَيَتُوبُ اللهُ عَلَى مَنْ تَابَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ رَوَاهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ رضى الله عنه أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لَهُ " إِنَّ اللَّهَ أَمَرَنِي أَنْ أَقْرَأَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ " . وَقَدْ رَوَاهُ قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لأُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ " إِنَّ اللَّهَ أَمَرَنِي أَنْ أَقْرَأَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ " .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, у деди: бизга Абу Довуд ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба хабар берди, у Осимдан (ривоят қилиб) деди: мен Зирр ибн Ҳубайш Убай ибн Каъбдан ривоят қилаётганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Албатта Аллаҳ менга сенга Қуръан ўқиб беришни буюрди,» дедилар. Сўнг унга: «Лам якуниллазийна кафару... (Кофир бўлганлар... ажралиб чиқувчи эмас эдилар)» (Баййина сураси, 1) ни ўқиб бердилар; унинг ичида (шу сурага оид ўлароқ): «Аллаҳ ҳузурида (ҳақиқий) дин — Яҳудийлик ҳам, Насронийлик ҳам, Мажусийлик ҳам эмас, балки тўғри йўлга мойил бўлган, (Аллаҳга) бўйсунган (ҳанийфийя муслима) диндир. Кимки яхшилик қилса, у (мукофотсиз) инкор қилинмайди,» (ҳам бор эди). Яна унга: «Агар Одам боласига бир водий тўла мол бўлса, иккинчисини истарди; иккинчиси бўлса, учинчисини истарди. Одам боласининг ичини тупроқдан бошқа нарса тўлдирмайди. Аллаҳ тавба қилган кишининг тавбасини қабул қилади,» (оятини) ўқиб бердилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. У бошқа йўлдан ҳам ривоят қилинган: уни Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмон ибн Абзо отасидан, у Убай ибн Каъб (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилган: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Албатта Аллаҳ менга сенга Қуръан ўқиб беришни буюрди,» дедилар. Уни Қатода ҳам Анасдан ривоят қилган: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Убай ибн Каъбга: «Албатта Аллаҳ менга сенга Қуръан ўқиб беришни буюрди,» дедилар.