حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى الأَزْدِيُّ، وَأَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، وَغَيْرُ، وَاحِدٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو بَدْرٍ، شُجَاعُ ابْنُ الْوَلِيدِ عَنْ قَابُوسِ بْنِ أَبِي ظَبْيَانَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَلْمَانَ، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا سَلْمَانُ لاَ تُبْغِضْنِي فَتُفَارِقَ دِينَكَ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أُبْغِضُكَ وَبِكَ هَدَانَا اللَّهُ قَالَ " تُبْغِضُ الْعَرَبَ فَتُبْغِضُنِي " . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ أَبِي بَدْرٍ شُجَاعِ بْنِ الْوَلِيدِ . وَسَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَاعِيلَ يَقُولُ أَبُو ظَبْيَانَ لَمْ يُدْرِكْ سَلْمَانَ مَاتَ سَلْمَانُ قَبْلَ عَلِيٍّ .
Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ал-Аздий, Аҳмад ибн Манииъ ва бошқа бир нечтаси ривоят қилди, улар деди: бизга Абу Бадр Шужў ибн ал-Валид, Қобус ибн Абу Забёндан, у отасидан, у Салмон (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга: «Эй Салмон, менга адоват қилма, акс ҳолда диндан ажралиб қоласан,» дедилар. Мен: «Эй Расулуллаҳ, мен сенга қандай адоват қилай, ҳолбуки Аллаҳ бизни сен орқали ҳидоят қилди?» дедим. У: «Арабларга адоват қиласан, шу билан менга адоват қилган бўласан,» дедилар. Бу ҳадис ҳасан ғарибдир, биз уни фақат Абу Бадр Шужў ибн ал-Валиднинг ҳадиси орқалигина биламиз. Мен Муҳаммад ибн Исмоилнинг шундай деганини эшитдим: Абу Забён Салмонга етишмаган; Салмон Алидан олдин вафот этган.
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ الْعَبْدِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَسْوَدِ، عَنْ حُصَيْنِ بْنِ عُمَرَ الأَحْمَسِيِّ، عَنْ مُخَارِقِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُثْمَانَ ابْنِ عَفَّانَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ غَشَّ الْعَرَبَ لَمْ يَدْخُلْ فِي شَفَاعَتِي وَلَمْ تَنَلْهُ مَوَدَّتِي " . هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ حُصَيْنِ بْنِ عُمَرَ الأَحْمَسِيِّ عَنْ مُخَارِقٍ . وَلَيْسَ حُصَيْنٌ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ بِذَاكَ الْقَوِيِّ .
Бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Бишр ал-Абдий ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн ал-Асвад, Ҳусайн ибн Умар ал-Аҳмасийдан, у Мухориқ ибн Абдуллаҳдан, у Ториқ ибн Шиҳобдан, у Усмон ибн Аффон (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким арабларни алдаса, менинг шафоатимга кирмайди ва унга менинг муҳаббатим етмайди,» дедилар. Бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат Ҳусайн ибн Умар ал-Аҳмасийнинг Мухориқдан (қилган) ҳадиси орқалигина биламиз. Ҳусайн ҳадис аҳли наздида унчалик кучли (рови) эмас.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي رَزِينٍ، عَنْ أُمِّهِ، قَالَتْ كَانَتْ أُمُّ الْحَرِيرِ إِذَا مَاتَ أَحَدٌ مِنَ الْعَرَبِ اشْتَدَّ عَلَيْهَا فَقِيلَ لَهَا إِنَّا نَرَاكِ إِذَا مَاتَ رَجُلٌ مِنَ الْعَرَبِ اشْتَدَّ عَلَيْكِ . قَالَتْ سَمِعْتُ مَوْلاَىَ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مِنَ اقْتِرَابِ السَّاعَةِ هَلاَكُ الْعَرَبِ " . قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي رَزِينٍ وَمَوْلاَهَا طَلْحَةُ بْنُ مَالِكٍ . هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ سُلَيْمَانَ بْنِ حَرْبٍ .
Бизга Яҳё ибн Мусо ривоят қилди, у деди: бизга Сулаймон ибн Ҳарб ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Абу Разин онасидан ривоят қилди. У (онаси) деди: Уммул-Ҳарир араблардан бири вафот этса, унга (бу) оғир ботар эди. Унга: «Биз сени араблардан бир киши вафот этганда, сенга оғир ботаётганини кўрамиз,» дейилди. У деди: Мен ўзимнинг хожам (мавлам)нинг: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Соатнинг (қиёматнинг) яқинлашуви (аломати)дан бири арабларнинг ҳалок бўлишидир,» дедилар, деганини эшитдим. Муҳаммад ибн Абу Разин деди: унинг хожаси Талҳа ибн Молик эди. Бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат Сулаймон ибн Ҳарбнинг ҳадиси орқалигина биламиз.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى الأَزْدِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ حَدَّثَتْنِي أُمُّ شَرِيكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَيَفِرَّنَّ النَّاسُ مِنَ الدَّجَّالِ حَتَّى يَلْحَقُوا بِالْجِبَالِ " . قَالَتْ أُمُّ شَرِيكٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيْنَ الْعَرَبُ يَوْمَئِذٍ قَالَ " هُمْ قَلِيلٌ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ал-Аздий ривоят қилди, у деди: бизга Ҳажжож ибн Муҳаммад, Ибн Журайждан ривоят қилди. У деди: менга Абуз-Зубайр хабар бердики, у Жобир ибн Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳумо)нинг шундай деганини эшитди: менга Умму Шарик ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Одамлар албатта Дажжолдан тоғларга бориб қўшилгунларича қочадилар,» дедилар. Умму Шарик: «Эй Расулуллаҳ, ундай кунда араблар қаерда бўлади?» деди. У: «Улар озчилик бўлади,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир.
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُعَاذٍ الْعَقَدِيُّ، - بَصْرِيٌّ - قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " سَامٌ أَبُو الْعَرَبِ وَيَافِثُ أَبُو الرُّومِ وَحَامٌ أَبُو الْحَبَشِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَيُقَالُ يَافِثُ وَيَافِتُ وَيَفتُ .
Бизга Бишр ибн Муоз ал-Ақадий — басралик — ривоят қилди, у деди: бизга Язид ибн Зурайъ, Саид ибн Абу Арўбадан, у Қатодадан, у ал-Ҳасандан, у Самура ибн Жундаб (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сом арабларнинг отаси, Ёфас румларнинг отаси, Ҳом эса ҳабашларнинг отасидир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир. Ёфас, Ёфат ва Яфт деб (ҳам) айтилади.