حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ الأَسْوَدِ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ مَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْرُدُ سَرْدَكُمْ هَذَا وَلَكِنَّهُ كَانَ يَتَكَلَّمُ بِكَلاَمٍ بَيْنَهُ فَصْلٌ يَحْفَظُهُ مَنْ جَلَسَ إِلَيْهِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ وَقَدْ رَوَاهُ يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ عَنِ الزُّهْرِيِّ .
Бизга Ҳумайд ибн Масъада ривоят қилди, у деди: бизга Ҳумайд ибн ал-Асвад ривоят қилди, у Усома ибн Зайддан, у аз-Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сизлар каби (сўзларни) кетма-кет тез айтмас эдилар, балки сўзларини орасида ажралиб турадиган (аниқ) қилиб сўзлар эдилар, у зот билан ўтирган киши уни ёдда сақлаб қоларди.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир, биз уни фақат аз-Зуҳрийнинг ҳадисидан биламиз, уни Юнус ибн Язид ҳам аз-Зуҳрийдан ривоят қилган.