حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْبَزَّازُ الْبَغْدَادِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ سَجَدَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِيهَا - يَعْنِي النَّجْمَ - وَالْمُسْلِمُونَ وَالْمُشْرِكُونَ وَالْجِنُّ وَالإِنْسُ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ يَرَوْنَ السُّجُودَ فِي سُورَةِ النَّجْمِ . وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ لَيْسَ فِي الْمُفَصَّلِ سَجْدَةٌ . وَهُوَ قَوْلُ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ . وَالْقَوْلُ الأَوَّلُ أَصَحُّ وَبِهِ يَقُولُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ . وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ .
Бизга Ҳорун ибн Абдуллаҳ ал-Баззоз ал-Бағдодий ривоят қилди, у деди: бизга Абдуссамад ибн Абдулворис ривоят қилди, у деди: бизга отам ривоят қилди, у Айюбдан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилиб) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унда — яъни Нажм (сураси)да — сажда қилдилар ва мусулмонлар, мушриклар, жинлар ҳамда инсонлар (ҳам сажда қилдилар). У деди: бу бобда Ибн Масъуд ва Абу Ҳурайрадан (ҳам ривоятлар бор). Абу Исо (Термизий) деди: Ибн Аббоснинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Баъзи илм аҳли наздида амал шунга мувофиқдир; улар Нажм сурасида сажда қилишни маъқул кўрадилар. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашоблари ва бошқалардан баъзи илм аҳли эса: «Муфассалда (қисқа сураларда) сажда йўқ,» дедилар; бу Молик ибн Анаснинг сўзидир. Биринчи сўз саҳиҳроқдир, Саврий, Ибн ал-Муборак, Шофеий, Аҳмад ва Ишоқ шуни айтадилар. Бу бобда Ибн Масъуд ва Абу Ҳурайрадан (ҳам ривоятлар бор).