حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ مَعْمَرِ بْنِ أَبِي حُيَيَّةَ، عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّهُ سَأَلَهُ عَنِ الصَّوْمِ، فِي السَّفَرِ فَحَدَّثَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَ غَزَوْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي رَمَضَانَ غَزْوَتَيْنِ يَوْمَ بَدْرٍ وَالْفَتْحِ فَأَفْطَرْنَا فِيهِمَا . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عُمَرَ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَقَدْ رُوِيَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ أَمَرَ بِالْفِطْرِ فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا . وَقَدْ رُوِيَ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ نَحْوُ هَذَا أَنَّهُ رَخَّصَ فِي الإِفْطَارِ عِنْدَ لِقَاءِ الْعَدُوِّ وَبِهِ يَقُولُ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга ибн Лаҳия ривоят қилди, у Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Маъмар ибн Абу Ҳуяйядан, у ибн ал-Мусайябдан (ривоят қилдики), у (ибн ал-Мусайяб)дан сафарда рўза тутиш ҳақида сўради, шунда у Умар ибн ал-Хаттоб айтганлигини ривоят қилдики: «Рамазонда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга икки ғазот — Бадр куни ва Фатҳ (куни) — қилдик ва уларнинг иккаласида ҳам ифтор қилдик.» (Термизий) деди: бу бобда Абу Саиддан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Умарнинг ҳадисини фақат шу йўналишдан биламиз. Абу Саиддан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилинишича, у қилган бир ғазотда ифтор қилишга буюрдилар. Умар ибн ал-Хаттобдан ҳам шунга ўхшаш ривоят қилинишича, у душман билан тўқнашиш чоғида ифтор қилишга рухсат берди. Шу билан илм аҳлининг баъзилари айтадилар.