حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَا لاَ أُحْصِي يَتَسَوَّكُ وَهُوَ صَائِمٌ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَائِشَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ لاَ يَرَوْنَ بِالسِّوَاكِ لِلصَّائِمِ بَأْسًا إِلاَّ أَنَّ بَعْضَ أَهْلِ الْعِلْمِ كَرِهُوا السِّوَاكَ لِلصَّائِمِ بِالْعُودِ الرَّطْبِ وَكَرِهُوا لَهُ السِّوَاكَ آخِرَ النَّهَارِ وَلَمْ يَرَ الشَّافِعِيُّ بِالسِّوَاكِ بَأْسًا أَوَّلَ النَّهَارِ وَلاَ آخِرَهُ وَكَرِهَ أَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ السِّوَاكَ آخِرَ النَّهَارِ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Абдурраҳмон ибн Маҳдий ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, у Осим ибн Убайдуллаҳдан, у Абдуллаҳ ибн Омир ибн Робиадан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг рўзадор ҳолда — санай олмайдиган даражада (кўп марта) — мисвок урганларини кўрдим. У деди: бу бобда Оишадан ҳам (ривоят бор). Абу Исо (Термизий) деди: Омир ибн Робианинг ҳадиси ҳасан ҳадисдир. Илм аҳлининг амали шу бўйича бўлиб, улар рўзадор учун мисвок уришни макруҳ кўрмайдилар. Фақат баъзи илм аҳли рўзадор учун ҳўл чўп билан мисвок уришни макруҳ кўрганлар ва унга куннинг охирида мисвок уришни макруҳ кўрганлар. Шофеий эса куннинг аввалида ҳам, охирида ҳам мисвок уришни макруҳ кўрмади. Аҳмад ва Ишоқ куннинг охирида мисвок уришни макруҳ кўрдилар.