حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَنْ صَامَ رَمَضَانَ ثُمَّ أَتْبَعَهُ سِتًّا مِنْ شَوَّالٍ فَذَلِكَ صِيَامُ الدَّهْرِ " . وَفِي الْبَابِ عَنْ جَابِرٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَثَوْبَانَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي أَيُّوبَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدِ اسْتَحَبَّ قَوْمٌ صِيَامَ سِتَّةِ أَيَّامٍ مِنْ شَوَّالٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ . قَالَ ابْنُ الْمُبَارَكِ هُوَ حَسَنٌ هُوَ مِثْلُ صِيَامِ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ . قَالَ ابْنُ الْمُبَارَكِ وَيُرْوَى فِي بَعْضِ الْحَدِيثِ " وَيُلْحَقُ هَذَا الصِّيَامُ بِرَمَضَانَ " . وَاخْتَارَ ابْنُ الْمُبَارَكِ أَنْ تَكُونَ سِتَّةَ أَيَّامٍ فِي أَوَّلِ الشَّهْرِ . وَقَدْ رُوِيَ عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ أَنَّهُ قَالَ إِنْ صَامَ سِتَّةَ أَيَّامٍ مِنْ شَوَّالٍ مُتَفَرِّقًا فَهُوَ جَائِزٌ . قَالَ وَقَدْ رَوَى عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ وَسَعْدِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم هَذَا . وَرَوَى شُعْبَةُ عَنْ وَرْقَاءَ بْنِ عُمَرَ عَنْ سَعْدِ بْنِ سَعِيدٍ هَذَا الْحَدِيثَ . وَسَعْدُ بْنُ سَعِيدٍ هُوَ أَخُو يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الأَنْصَارِيِّ وَقَدْ تَكَلَّمَ بَعْضُ أَهْلِ الْحَدِيثِ فِي سَعْدِ بْنِ سَعِيدٍ مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ . حَدَّثَنَا هَنَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الْجُعْفِيُّ عَنْ إِسْرَائِيلَ أَبِي مُوسَى عَنِ الْحَسَنِ الْبَصْرِيِّ قَالَ كَانَ إِذَا ذُكِرَ عِنْدَهُ صِيَامُ سِتَّةِ أَيَّامٍ مِنْ شَوَّالٍ فَيَقُولُ وَاللَّهِ لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ بِصِيَامِ هَذَا الشَّهْرِ عَنِ السَّنَةِ كُلِّهَا .
Бизга Аҳмад ибн Манииъ ривоят қилди, бизга Абу Муовия ривоят қилди, бизга Саъд ибн Саид Умар ибн Собитдан, у Абу Айюбдан ривоят қилди. У деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким Рамазон (рўзасини) тутиб, сўнг унинг ортидан Шавволдан олти (кун) рўза тутса, бу бутун даҳр (умрбод) рўзаси (кабидир),» дедилар. Бу бобда Жобир, Абу Ҳурайра ва Савбондан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Абу Айюб ҳадиси ҳасан саҳиҳдир. Бир қавм шу ҳадис асосида Шавволдан олти кун рўза тутишни мустаҳаб деб билишди. Ибн ал-Муборак деди: Бу ҳасандир, у ҳар ойдан уч кун рўза тутиш кабидир. Ибн ал-Муборак деди: Баъзи ҳадисларда «Бу рўза Рамазонга уланади,» деб ривоят қилинади. Ибн ал-Муборак олти кун ойнинг бошида бўлишини ихтиёр қилди. Ибн ал-Муборакдан ривоят қилинишича, у: «Агар Шавволдан олти кунни тарқоқ (ажрим-ажрим) тутса, бу жоиздир,» деди. У деди: Абдулазиз ибн Муҳаммад Сафвон ибн Сулаймдан ва Саъд ибн Саиддан, улар Умар ибн Собитдан, у Абу Айюбдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан буни ривоят қилди. Шуъба эса Варқо ибн Умардан, у Саъд ибн Саиддан бу ҳадисни ривоят қилди. Саъд ибн Саид — Яҳё ибн Саид ал-Ансорийнинг акасидир, баъзи ҳадис аҳли Саъд ибн Саид ҳақида унинг ҳифзи томонидан (танқид билан) гапиришган. Бизга Ҳаннод ривоят қилди, у деди: Бизга ал-Ҳусайн ибн Али ал-Жуъфий хабар берди, у Исроил Абу Мусодан, у ал-Ҳасан ал-Басрийдан (ривоят қилди). У: Унинг олдида Шавволдан олти кун рўза тутиш зикр қилинганда, у: «Аллаҳга қасамки, Аллаҳ шу ойнинг рўзаси билан бутун йилнинг (савобига) рози бўлди,» дерди, деди.