حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ، قَالَ أَخْبَرَتْنِي عَائِشَةُ، وَأُمُّ سَلَمَةَ زَوْجَا النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُدْرِكُهُ الْفَجْرُ وَهُوَ جُنُبٌ مِنْ أَهْلِهِ ثُمَّ يَغْتَسِلُ فَيَصُومُ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَائِشَةَ وَأُمِّ سَلَمَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ . وَقَدْ قَالَ قَوْمٌ مِنَ التَّابِعِينَ إِذَا أَصْبَحَ جُنُبًا يَقْضِي ذَلِكَ الْيَوْمَ . وَالْقَوْلُ الأَوَّلُ أَصَحُّ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга ал-Лайс, Ибн Шиҳобдан, у Абу Бакр ибн Абдурраҳмон ибнул-Ҳорис ибн Ҳишомдан (ривоят қилдики), у деди: менга Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг икки завжаси Оиша ва Умм Салама хабар бердиларки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га аҳли (завжаси) билан жунуб ҳолида тонг (Фажр) етиб қолар, сўнг ғусл қилиб, рўза тутар эдилар. Абу Исо деди: Оиша ва Умм Салама ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан ва бошқалардан бўлган кўпчилик илм аҳли ҳузурида амал шунга кўрадир. Бу Суфён, Шофиъий, Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир. Тобиъинлардан бир гуруҳ: «Жунуб ҳолида тонгни қарши олса, ўша кунни қазо қилади,» деганлар. Биринчи сўз эса саҳиҳроқдир.