حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ أَيُّوبَ السَّخْتِيَانِيِّ، وَابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، وَحُمَيْدٍ الأَعْرَجِ، وَعَبْدِ الْكَرِيمِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَرَّ بِهِ وَهُوَ بِالْحُدَيْبِيَةِ قَبْلَ أَنْ يَدْخُلَ مَكَّةَ وَهُوَ مُحْرِمٌ وَهُوَ يُوقِدُ تَحْتَ قِدْرٍ وَالْقَمْلُ يَتَهَافَتُ عَلَى وَجْهِهِ فَقَالَ " أَتُؤْذِيكَ هَوَامُّكَ هَذِهِ " . فَقَالَ نَعَمْ . فَقَالَ " احْلِقْ وَأَطْعِمْ فَرَقًا بَيْنَ سِتَّةِ مَسَاكِينَ " . وَالْفَرَقُ ثَلاَثَةُ آصُعٍ " أَوْ صُمْ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ أَوِ انْسُكْ نَسِيكَةً " . قَالَ ابْنُ أَبِي نَجِيحٍ " أَوِ اذْبَحْ شَاةً " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ أَنَّ الْمُحْرِمَ إِذَا حَلَقَ رَأْسَهُ أَوْ لَبِسَ مِنَ الثِّيَابِ مَا لاَ يَنْبَغِي لَهُ أَنْ يَلْبَسَ فِي إِحْرَامِهِ أَوْ تَطَيَّبَ فَعَلَيْهِ الْكَفَّارَةُ بِمِثْلِ مَا رُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ибн Уяйна ривоят қилди, у Айюб ас-Сахтиёний, Ибн Абу Нажиҳ, Ҳумайд ал-Аъраж ва Абдулкаримдан, улар Мужоҳиддан, у Абдурраҳмон ибн Абу Лайладан, у Каъб ибн Ужрадан (ривоят қилдики): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Ҳудайбияда, Маккага киришидан олдин, у эҳромда экан, унинг олдидан ўтдилар. У (Каъб) қозон остида ўт ёқаётган эди ва битлар унинг юзига тўкилиб тушарди. (Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бу ҳашаротларинг сенга азоб беряптими?» дедилар. У: «Ҳа,» деди. (Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сочингни қириб ташла ва олти мискинга бир фарақ таом бер,» дедилар. Фарақ эса уч сўдир. «Ёки уч кун рўза тут, ёки бир қурбонлик сўй.» Ибн Абу Нажиҳ: «Ёки бир қўй сўй,» деди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашоблари ва бошқалардан баъзи илм аҳлининг амали шу ҳадис бўйичадир: агар муҳрим (эҳромли киши) бошини қирса ёки эҳромида кийилиши жоиз бўлмаган кийимлардан кийса ёки атир суртса, унга Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилинган каби каффарот вожиб бўлади.