حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ، عَنِ ابْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، كَانَ يُزَاحِمُ عَلَى الرُّكْنَيْنِ زِحَامًا مَا رَأَيْتُ أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَفْعَلُهُ . فَقُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنَّكَ تُزَاحِمُ عَلَى الرُّكْنَيْنِ زِحَامًا مَا رَأَيْتُ أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يُزَاحِمُ عَلَيْهِ . فَقَالَ إِنْ أَفْعَلْ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ مَسْحَهُمَا كَفَّارَةٌ لِلْخَطَايَا " . وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ " مَنْ طَافَ بِهَذَا الْبَيْتِ أُسْبُوعًا فَأَحْصَاهُ كَانَ كَعِتْقِ رَقَبَةٍ " . وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ " لاَ يَضَعُ قَدَمًا وَلاَ يَرْفَعُ أُخْرَى إِلاَّ حَطَّ اللَّهُ عَنْهُ بِهَا خَطِيئَةً وَكَتَبَ لَهُ بِهَا حَسَنَةً " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَرَوَى حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنِ ابْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ نَحْوَهُ . وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنْ أَبِيهِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга Жарир ривоят қилди, у Ато ибн ас-Соибдан, у Ибн Убайд ибн Умайрдан, у отасидан (ривоят қилдики): Ибн Умар икки рукн (Ҳажар ал-Асвад ва Ямоний рукни)га шундай тиқилиб (интилиб) тегардики, мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашобларидан бирор киши буни қилганини кўрмаганман. Мен: «Эй Абу Абдурраҳмон, сен икки рукнга шундай тиқилиб тегасанки, мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашобларидан бирор киши унга шундай тиқилиб теганини кўрмаганман,» дедим. У: «Агар шундай қилсам (қиладиган бўлсам), мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, бу иккаласини сийпаш гуноҳларга каффаротдир,» деганларини эшитганман,» деди. Ва мен уларнинг: «Ким бу Байтни бир марта (етти) тавоф қилиб, уни санаса (мукаммал адо этса), бу бир қул озод қилгандек бўлади,» деганларини эшитдим. Ва мен уларнинг: «(Тавоф қилувчи киши) бир қадам қўймайди ва бошқасини кўтармайдики, илло Аллаҳ у билан ундан бир гуноҳни соқит қилади ва у билан унга бир савоб ёзади,» деганларини эшитдим. Абу Исо (Термизий) деди: Ҳаммод ибн Зайд Ато ибн ас-Соибдан, у Ибн Убайд ибн Умайрдан, у Ибн Умардан шунга ўхшаш ривоят қилди ва унда «отасидан» (деган ҳалқани) зикр қилмади. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир.