حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ طَاوُسٍ، وَعَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم احْتَجَمَ وَهُوَ مُحْرِمٌ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَنَسٍ وَعَبْدِ اللَّهِ ابْنِ بُحَيْنَةَ وَجَابِرٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ رَخَّصَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي الْحِجَامَةِ لِلْمُحْرِمِ وَقَالُوا لاَ يَحْلِقُ شَعَرًا . وَقَالَ مَالِكٌ لاَ يَحْتَجِمُ الْمُحْرِمُ إِلاَّ مِنْ ضَرُورَةٍ . وَقَالَ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَالشَّافِعِيُّ لاَ بَأْسَ أَنْ يَحْتَجِمَ الْمُحْرِمُ وَلاَ يَنْزِعُ شَعَرًا .
Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга Суфён ибн Уяйна ривоят қилди, у Амр ибн Динордан, у Товус ва Атодан, улар Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) муҳрим ҳолатларида ҳижома (қон олиш) қилдирдилар. У деди: Бу бобда Анас, Абдуллаҳ ибн Буҳайна ва Жобирдан ҳам (ривоятлар бор). Абу Исо (Термизий) деди: Ибн Аббос ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Илм аҳлидан бир гуруҳ муҳримнинг ҳижома қилдиришига рухсат бериб, соч олмасин (олдирмасин), дедилар. Молик деди: Муҳрим фақат зарурат туғилгандагина ҳижома қилдиради. Суфён ас-Саврий ва Шофеий эса: Муҳримнинг ҳижома қилдириши ва соч олмаслигида ҳеч нарса йўқ (жоиз), дедилар.