حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَمَلَ مِنَ الْحَجَرِ إِلَى الْحَجَرِ ثَلاَثًا وَمَشَى أَرْبَعًا . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ جَابِرٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ . قَالَ الشَّافِعِيُّ إِذَا تَرَكَ الرَّمَلَ عَمْدًا فَقَدْ أَسَاءَ وَلاَ شَىْءَ عَلَيْهِ وَإِذَا لَمْ يَرْمُلْ فِي الأَشْوَاطِ الثَّلاَثَةِ لَمْ يَرْمُلْ فِيمَا بَقِيَ . وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ لَيْسَ عَلَى أَهْلِ مَكَّةَ رَمَلٌ وَلاَ عَلَى مَنْ أَحْرَمَ مِنْهَا .
Бизга Али ибн Хашрам ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Ваҳб хабар берди, у Молик ибн Анасдан, у Жаъфар ибн Муҳаммаддан, у отасидан, у Жобирдан (ривоят қилдики): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Ҳажардан Ҳажаргача уч (айланиш)да рамл қилди ва тўрт (айланиш)да юрди. У деди: бу бобда Ибн Умардан (ҳам ҳадис бор). Абу Исо (Термизий) деди: Жобирнинг ҳадиси ҳасан саҳиҳдир. Аҳли илм наздида амал шунга. Шофеъий деди: агар (киши) рамлни қасддан тарк қилса, ёмон иш қилибди, аммо унинг зиммасига ҳеч нарса (лозим) эмас. Агар дастлабки уч айланишда рамл қилмаса, қолганларида ҳам рамл қилмайди. Баъзи аҳли илм деди: маккаликларга рамл йўқ, ундан (Маккадан) иҳромга кирган кишига ҳам йўқ.