حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، عَنْ أَيْمَنَ بْنِ نَابِلٍ، عَنْ قُدَامَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَرْمِي الْجِمَارَ عَلَى نَاقَةٍ لَيْسَ ضَرْبٌ وَلاَ طَرْدٌ وَلاَ إِلَيْكَ إِلَيْكَ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَنْظَلَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ قُدَامَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَإِنَّمَا يُعْرَفُ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَهُوَ حَدِيثُ أَيْمَنَ بْنِ نَابِلٍ وَهُوَ ثِقَةٌ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ .
Бизга Аҳмад ибн Манииъ ривоят қилди, бизга Марвон ибн Муовия Айман ибн Нобилдан, у Қудама ибн Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни нуқа устида жамраларга тош отаётганларини кўрдим — на уриш, на ҳайдаш, на «Нари тур, нари тур!» (дейиш) бўлди. (Термизий) деди: Бу бобда Абдуллаҳ ибн Ҳанзаладан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Қудама ибн Абдуллаҳнинг ҳадиси ҳасан саҳиҳдир. Бу ҳадис фақат шу йўл билан, яъни Айман ибн Нобилнинг ҳадиси сифатида танилган, у эса ҳадис аҳли олдида ишончли (сиқа) кишидир.