حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْعَطَّارُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم اعْتَمَرَ أَرْبَعَ عُمَرٍ عُمْرَةَ الْحُدَيْبِيَةِ وَعُمْرَةَ الثَّانِيَةِ مِنْ قَابِلٍ وَعُمْرَةَ الْقَضَاءِ فِي ذِي الْقَعْدَةِ وَعُمْرَةَ الثَّالِثَةِ مِنَ الْجِعِرَّانَةِ وَالرَّابِعَةِ الَّتِي مَعَ حَجَّتِهِ. قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَنَسٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَابْنِ عُمَرَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَرَوَى ابْنُ عُيَيْنَةَ، هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم اعْتَمَرَ أَرْبَعَ عُمَرٍ . وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ . قَالَ حَدَّثَنَا بِذَلِكَ سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَخْزُومِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ عِكْرِمَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ نَحْوَهُ .
Бизга Қутайба ривоят қилди: бизга Довуд ибн Абдурраҳмон ал-Аттор, Амр ибн Динордан, у Икримадан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тўрт марта Умра қилдилар: Ҳудайбия Умраси, кейинги (йили) иккинчи Умра, Зул-қаъдадаги Қазо Умраси, Жиърронадан учинчи Умра ва ҳажлари билан бирга бўлган тўртинчи (Умра). (Ровий) деди: бу бобда Анас, Абдуллаҳ ибн Амр ва Ибн Умардан (ҳам ривоятлар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Ибн Аббос ҳадиси ҳасан ғарибдир. Ибн Уяйна бу ҳадисни Амр ибн Динордан, у Икримадан (ривоят қилиб): «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тўрт марта Умра қилдилар,» деган ва унда Ибн Аббосни зикр қилмаган. (Абу Исо) деди: буни бизга Саид ибн Абдурраҳмон ал-Махзумий ривоят қилди: бизга Суфён ибн Уяйна, Амр ибн Динордан, у Икримадан, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳақида шунга ўхшашини зикр қилди.