باب مَا جَاءَ فِي كَرَاهِيَةِ الْحَلْقِ لِلنِّسَاءِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى الْجُرَشِيُّ الْبَصْرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ خِلاَسِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ تَحْلِقَ الْمَرْأَةُ رَأْسَهَا .
Бизга Муҳаммад ибн Мусо ал-Жураший ал-Басрий ривоят қилди, бизга Абу Довуд ат-Тоёлисий ривоят қилди, бизга Ҳаммом Қатодадан, у Хилос ибн Амрдан, у Али (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) аёлнинг бошини қиришидан қайтардилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، عَنْ هَمَّامٍ، عَنْ خِلاَسٍ، نَحْوَهُ . وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنْ عَلِيٍّ، . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَلِيٍّ فِيهِ اضْطِرَابٌ . وَرُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى أَنْ تَحْلِقَ الْمَرْأَةُ رَأْسَهَا . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ لاَ يَرَوْنَ عَلَى الْمَرْأَةِ حَلْقًا وَيَرَوْنَ أَنَّ عَلَيْهَا التَّقْصِيرَ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Абу Довуд Ҳаммомдан, у Хилосдан шунга ўхшашини (ривоят қилди), лекин унда «Алидан» деб зикр қилмади. Абу Исо (Термизий) деди: Алининг ҳадисида изтироб (чалкашлик) бор. Бу ҳадис Ҳаммод ибн Саламадан, у Қатодадан, у Оишадан ҳам ривоят қилинган, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) аёлнинг бошини қиришидан қайтардилар (деб). Илм аҳли олдида амал шунга кўрадир, улар аёлга қириш (вожиб) деб кўрмайдилар, балки унга қисқартириш (лозим) деб кўрадилар.