باب مَا جَاءَ مِنْ أَىِّ مَوْضِعٍ أَحْرَمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم .
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ لَمَّا أَرَادَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْحَجَّ أَذَّنَ فِي النَّاسِ فَاجْتَمَعُوا فَلَمَّا أَتَى الْبَيْدَاءَ أَحْرَمَ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ وَأَنَسٍ وَالْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ جَابِرٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди: бизга Суфён ибн Уяйна, Жаъфар ибн Муҳаммаддан, у отасидан, у Жобир ибн Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳажни ирода қилганларида, одамлар орасида эълон қилдилар, шунда улар йиғилишди. (Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам) Байдога етганларида эҳром боғладилар. (Ровий) деди: бу бобда Ибн Умар, Анас ва ал-Мисвар ибн Махрамадан (ҳам ривоятлар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Жобир ҳадиси ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ الْبَيْدَاءُ الَّتِي يَكْذِبُونَ فِيهَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاللَّهِ مَا أَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ مِنْ عِنْدِ الْمَسْجِدِ مِنْ عِنْدِ الشَّجَرَةِ . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди: бизга Ҳотим ибн Исмоил, Мусо ибн Уқбадан, у Солим ибн Абдуллаҳ ибн Умардан, у Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), у деди: Байдо — улар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳақида (эҳром боғлаганлари тўғрисида) ёлғон айтадиган (жой)дир. Аллаҳга қасамки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) фақат масжид ёнидан, дарахт ёнидан талбия айтиб эҳром боғладилар. (Абу Исо) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.