حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنَا أَبِي وَبَقِيَّةُ، قَالاَ حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِمَعْنَى إِسْنَادِهِ وَحَدِيثِهِ زَادَ وَكَانَ مِنَّا الْمُتَشَهِّدُ فِي قِيَامِهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَلِكَ سَجَدَهُمَا ابْنُ الزُّبَيْرِ قَامَ مِنْ ثِنْتَيْنِ قَبْلَ التَّسْلِيمِ وَهُوَ قَوْلُ الزُّهْرِيِّ .
Бизга Амр ибн Усмон ривоят қилди, бизга отам ва Бақийя ривоят қилди, улар: бизга Шуъайб ривоят қилди, дедилар, аз-Зуҳрийдан, унинг исноди ва ҳадиси маъноси билан, ва у: «Биздан ташаҳҳуд ўқийдиган киши қиёмида эди» деб зиёда қилди. Абу Довуд айтди: Шунингдек бу иккисини ибн аз-Зубайр ҳам сажда қилди — иккидан туриб, саломдан олдин. Бу аз-Зуҳрийнинг сўзидир.