Сунани Абу Довуд — 1120-ҳадис

Намоз китоби · Имомнинг минбардан тушгач гапириши

1120-ҳадисСунани Абу Довуд · Намоз китоби

حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ جَرِيرٍ، - هُوَ ابْنُ حَازِمٍ لاَ أَدْرِي كَيْفَ قَالَهُ مُسْلِمٌ أَوْ لاَ - عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْزِلُ مِنَ الْمِنْبَرِ فَيَعْرِضُ لَهُ الرَّجُلُ فِي الْحَاجَةِ فَيَقُومُ مَعَهُ حَتَّى يَقْضِيَ حَاجَتَهُ ثُمَّ يَقُومُ فَيُصَلِّي ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ الْحَدِيثُ لَيْسَ بِمَعْرُوفٍ عَنْ ثَابِتٍ هُوَ مِمَّا تَفَرَّدَ بِهِ جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ ‏.‏

Бизга Муслим ибн Иброҳим Жарийрдан — у Ибн Ҳозимдир, Муслим қандай айтганини билмайман — Собитдан, у Анасдан ривоят қилди. У деди: «Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни минбардан тушаётганини кўрдим. Бир киши унга бир ҳожат билан рўбарў бўларди, У эса у билан бирга туриб, унинг ҳожатини битирарди, сўнг туриб намоз ўқирди.» Абу Довуд деди: Бу ҳадис Собитдан маълум эмас, у Жарийр ибн Ҳозийм якка ўзи ривоят қилган нарсалардандир.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 3077-ҳадисҲаж китоби

Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни Байтни тавоф қилиб, рукнни ўзи билан бўлган миҳжан (учи қайрилган таёқ) билан истилом қилиб, сўнг миҳжанни ўпаётганини кўрдим.

Саҳиҳи Муслим, 2822-ҳадисҲаж китоби

Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни — у Зул-Ҳулайфада уловига минди, кейин уни (улов) тик туриб тенглашганида эҳром боғлаганини — кўрдим.

Саҳиҳи Муслим, 2843-ҳадисҲаж китоби

Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни атир суртар эдим, кейин у завжалари орасида айланар, кейин муҳрим ҳолда — атир пуркаб — тонгга кирар эди.

Сунани Насоий, 842-ҳадисИмомлик китоби

Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан намоз ўқидим. Мен у кишининг чап томонларида турдим. Шунда у киши мени чап қўллари билан ушлаб, ўнг томонларига ўтқаздилар.

Сунани Абу Довуд, 4073-ҳадисКийим китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни Минода хачир устида хутба ўқиётганини кўрдим, устида қизил бурд бор эди ва Али розияллаҳу анҳу унинг олдида (сўзларини одамларга) етказиб турарди.

Сунани Абу Довуд, 1095-ҳадисНамоз китоби

Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг тик туриб хутба қилганини, сўнг гапирмай бир оз ўтирганини кўрдим. Ва ҳадисни келтирди.