وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، حَدَّثَنَا مَعْرُوفُ بْنُ خَرَّبُوذَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الطُّفَيْلِ، يَقُولُ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَطُوفُ بِالْبَيْتِ وَيَسْتَلِمُ الرُّكْنَ بِمِحْجَنٍ مَعَهُ وَيُقَبِّلُ الْمِحْجَنَ .
Ва бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Сулаймон ибн Довуд ривоят қилди, бизга Маъруф ибн Харробуз ривоят қилди, у деди: Мен Абут-Туфайлни шундай деяётганини эшитдим: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни Байтни тавоф қилиб, рукнни ўзи билан бўлган миҳжан (учи қайрилган таёқ) билан истилом қилиб, сўнг миҳжанни ўпаётганини кўрдим.