حَدَّثَنِي الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى الْقَنْطَرِيُّ، حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ إِسْحَاقَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ طَافَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ حَوْلَ الْكَعْبَةِ عَلَى بَعِيرِهِ يَسْتَلِمُ الرُّكْنَ كَرَاهِيَةَ أَنْ يُضْرَبَ عَنْهُ النَّاسُ .
Менга ал-Ҳакам ибн Мусо ал-Қантарий ривоят қилди, бизга Шуайб ибн Ишоқ Ҳишом ибн Урвадан, у Урвадан, у Оишадан ривоят қилди, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Видў ҳажида Каъба атрофида туяси устида тавоф қилди ва рукнни истилом қиларди — одамлар ундан (йўл очиш учун) узоқлаштирилишини (урилишини) ёқтирмаганидан.