وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، ح وَحَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ بَكْرٍ - قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ طَافَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ عَلَى رَاحِلَتِهِ بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ لِيَرَاهُ النَّاسُ وَلِيُشْرِفَ وَلِيَسْأَلُوهُ فَإِنَّ النَّاسَ غَشُوهُ . وَلَمْ يَذْكُرِ ابْنُ خَشْرَمٍ وَلِيَسْأَلُوهُ فَقَطْ .
Ва бизга Али ибн Хашрам ривоят қилди, бизга Исо ибн Юнус Ибн Журайждан хабар берди; (ҳ) ва бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, бизга Муҳаммад — яъни ибн Бакр — хабар берди, у деди: бизга Ибн Журайж хабар берди, менга Абуз-Зубайр хабар бердики, у Жобир ибн Абдуллаҳни шундай деяётганини эшитди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Видў ҳажида улови устида Байтни ҳамда Сафо ва Марвани тавоф қилди — одамлар уни кўриши учун, у кўриниб (баланд) туриши учун ва ундан (савол) сўрашлари учун; чунки одамлар уни ўраб олган эдилар. Ибн Хашрам фақат «ва ундан сўрашлари учун» (қисмини) зикр қилмади.