Сунани Абу Довуд — 117-ҳадис

Таҳорат китоби · Расулуллаҳ таҳоратининг сифати

117-ҳадисСунани Абу Довуд · Таҳорат китоби

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى الْحَرَّانِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ طَلْحَةَ بْنِ يَزِيدَ بْنِ رُكَانَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ الْخَوْلاَنِيِّ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ دَخَلَ عَلَىَّ عَلِيٌّ - يَعْنِي ابْنَ أَبِي طَالِبٍ - وَقَدْ أَهْرَاقَ الْمَاءَ فَدَعَا بِوَضُوءٍ فَأَتَيْنَاهُ بِتَوْرٍ فِيهِ مَاءٌ حَتَّى وَضَعْنَاهُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ أَلاَ أُرِيكَ كَيْفَ كَانَ يَتَوَضَّأُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُلْتُ بَلَى ‏.‏ قَالَ فَأَصْغَى الإِنَاءَ عَلَى يَدِهِ فَغَسَلَهَا ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ الْيُمْنَى فَأَفْرَغَ بِهَا عَلَى الأُخْرَى ثُمَّ غَسَلَ كَفَّيْهِ ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْثَرَ ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَيْهِ فِي الإِنَاءِ جَمِيعًا فَأَخَذَ بِهِمَا حَفْنَةً مِنْ مَاءٍ فَضَرَبَ بِهَا عَلَى وَجْهِهِ ثُمَّ أَلْقَمَ إِبْهَامَيْهِ مَا أَقْبَلَ مِنْ أُذُنَيْهِ ثُمَّ الثَّانِيَةَ ثُمَّ الثَّالِثَةَ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ أَخَذَ بِكَفِّهِ الْيُمْنَى قَبْضَةً مِنْ مَاءٍ فَصَبَّهَا عَلَى نَاصِيَتِهِ فَتَرَكَهَا تَسْتَنُّ عَلَى وَجْهِهِ ثُمَّ غَسَلَ ذِرَاعَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثَلاَثًا ثَلاَثًا ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَهُ وَظُهُورَ أُذُنَيْهِ ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَيْهِ جَمِيعًا فَأَخَذَ حَفْنَةً مِنْ مَاءٍ فَضَرَبَ بِهَا عَلَى رِجْلِهِ وَفِيهَا النَّعْلُ فَفَتَلَهَا بِهَا ثُمَّ الأُخْرَى مِثْلَ ذَلِكَ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ وَفِي النَّعْلَيْنِ قَالَ وَفِي النَّعْلَيْنِ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ وَفِي النَّعْلَيْنِ قَالَ وَفِي النَّعْلَيْنِ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ وَفِي النَّعْلَيْنِ قَالَ وَفِي النَّعْلَيْنِ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَحَدِيثُ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ شَيْبَةَ يُشْبِهُ حَدِيثَ عَلِيٍّ لأَنَّهُ قَالَ فِيهِ حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ مَرَّةً وَاحِدَةً ‏.‏ وَقَالَ ابْنُ وَهْبٍ فِيهِ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ ثَلاَثًا ‏.‏

Бизга Абдулазиз ибн Яҳё ал-Ҳарроний ривоят қилди, бизга Муҳаммад — яъни Ибн Салама — Муҳаммад ибн Ишоқдан, у Муҳаммад ибн Талҳа ибн Язид ибн Руконадан, у Убайдуллаҳ ал-Хавлонийдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У айтди: Менинг ҳузуримга Алий — яъни Ибн Абу Толиб — кирди, у сувни тўккан (кичик ҳожатга чиққан) эди ва таҳорат сувини сўради. Биз унга ичида сув бўлган тоғорачани келтириб, олдига қўйдик. У деди: Эй Ибн Аббос, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қандай таҳорат олганини сенга кўрсатайми? Мен: «Албатта», дедим. У идишни қўлига эгиб уни ювди, сўнг ўнг қўлини (сувга) солиб у билан бошқасига қуйди, сўнг икки кафтини ювди, сўнг оғзини чайди ва бурнига сув тортиб чиқарди, сўнг икки қўлини бирга идишга солиб, улар билан бир ҳовуч сув олиб уни юзига урди, сўнг икки бош бармоғини қулоқларининг олд томонига тиқди, сўнг иккинчи, сўнг учинчи марта ҳам худди шундай қилди, сўнг ўнг кафти билан бир ҳовуч сув олиб уни пешонасига қуйди ва уни юзи бўйлаб оқариб қўйди, сўнг икки билагини тирсакларигача уч мартадан ювди, сўнг бошига ва қулоқларининг орқасига маш тортди, сўнг икки қўлини бирга (сувга) солиб бир ҳовуч сув олди ва уни оёғига урди — оёғида кавуш бор эди — ва уни шу (сув) билан ишқалади, сўнг бошқасини ҳам худди шундай қилди. Мен: «Кавушлардами?» дедим. У: «Кавушлардадир», деди. Мен: «Кавушлардами?» дедим. У: «Кавушлардадир», деди. Мен: «Кавушлардами?» дедим. У: «Кавушлардадир», деди. Абу Довуд айтди: Ибн Журайжнинг Шайбадан ривоят қилган ҳадиси Алийнинг ҳадисига ўхшайди, чунки унда Ҳажжож ибн Муҳаммад Ибн Журайждан: «Бошига бир марта маш тортди», деди. Ибн Ваҳб эса унда Ибн Журайждан: «Бошига уч марта маш тортди», деди.