حَدَّثَنَا حَامِدُ بْنُ يَحْيَى الْبَلْخِيُّ، قَالَ قَالَ سُفْيَانُ كَانَ عَطَاءُ بْنُ أَبِي رَبَاحٍ يُحَدِّثُ بِهَذَا الْحَدِيثِ عَنْ سَعْدِ بْنِ سَعِيدٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَى عَبْدُ رَبِّهِ وَيَحْيَى ابْنَا سَعِيدٍ هَذَا الْحَدِيثَ مُرْسَلاً أَنَّ جَدَّهُمْ زَيْدًا صَلَّى مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَذِهِ الْقِصَّةِ .
Бизга Ҳомид ибн Яҳё ал-Балхий ривоят қилди. У айтди: Суфён айтди: Ато ибн Абу Рабоҳ бу ҳадисни Саъд ибн Саъиддан ривоят қиларди. Абу Довуд айтди: Абдураббиҳи ва Яҳё — Саъиднинг икки ўғли — бу ҳадисни мурсал ҳолда ривоят қилишдики, уларнинг бобоси Зайд Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бу қиссадагидек намоз ўқиган.