1305-ҳадисСунани Абу Довуд · Нафл намозлар
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، - يَعْنِي الْمَرْوَزِيَّ - حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ مِسْعَرٍ، عَنْ سِمَاكٍ الْحَنَفِيِّ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ أَوَّلُ الْمُزَّمِّلِ كَانُوا يَقُومُونَ نَحْوًا مِنْ قِيَامِهِمْ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ حَتَّى نَزَلَ آخِرُهَا وَكَانَ بَيْنَ أَوَّلِهَا وَآخِرِهَا سَنَةٌ .
Бизга Аҳмад ибн Муҳаммад — яъни ал-Марвазий — ривоят қилди, бизга Вакиъ Мисъардан, у Симок ал-Ҳанафийдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У айтди: Муззаммилнинг аввали нозил бўлганида, улар Рамазон ойидаги қиёмларига яқин (узоқ вақт намозда) турар эдилар, токи унинг охири нозил бўлгунча. Унинг аввали билан охири орасида бир йил бор эди.