حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ، - يَعْنِي ابْنَ بِلاَلٍ - عَنْ شَرِيكِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَهُ إِلَى الْيَمَنِ فَقَالَ " خُذِ الْحَبَّ مِنَ الْحَبِّ وَالشَّاةَ مِنَ الْغَنَمِ وَالْبَعِيرَ مِنَ الإِبِلِ وَالْبَقَرَةَ مِنَ الْبَقَرِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ شَبَّرْتُ قِثَّاءَةً بِمِصْرَ ثَلاَثَةَ عَشَرَ شِبْرًا وَرَأَيْتُ أُتْرُجَّةً عَلَى بَعِيرٍ بِقِطْعَتَيْنِ قُطِعَتْ وَصُيِّرَتْ عَلَى مِثْلِ عِدْلَيْنِ .
Бизга ар-Рабиъ ибн Сулаймон ривоят қилди, бизга ибн Ваҳб Сулаймондан — яъни ибн Билол — у Шарийк ибн Абдуллаҳ ибн Аби Намрдан, у Ато ибн Ясордан, у Муоз ибн Жабалдан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни Яманга юбордилар ва дедилар: «Донни дондан, қўйни қўйлардан, туяни туялардан ва сигирни қорамолдан ол». Абу Довуд деди: Мен Мисрда бир бодрингни қаричлаб ўлчадим — ўн уч қарич (чиқди). Ва бир туя устида икки бўлакка бўлинган турунжни кўрдим — икки томонга (ортилган икки) юк каби қилинган эди.